ARKADIKOI ORIZONTES LOGO

KARAGIANNIΤη Νάντια Καραγιάννη την ακούω χρόνια, πρόκειται για μια τραγουδίστρια με μεγάλο εύρος φωνής που μπορεί να αποδώσει τραγούδια από εκείνα της παράδοσης, -Κολοκοτρωνέικα και της τάβλας- μέχρι λαϊκά και έντεχνα, ακουμπάει με περίσσια χάρη συνθέσεις των Χατζηδάκι, Θεοδωράκη και άλλων συνθετών κλασικών ή μη.
Όταν τη γνωρίσεις, όταν μιλήσεις μαζί της, δεν μπορείς να πιστέψεις πως έχει κάνει τόσα πολλά πράγματα στο τραγούδι και μετράει τόσες πολλές σημαντικές συνεργασίες. Όταν την ακούς να τραγουδάει καταλαβαίνεις γιατί ο Μίκης Θεοδωράκης είχε εκθειάσει τη φωνή της. Κι όταν τελικά τη συναντάς και μιλάς μαζί της, όλα εξηγούνται.
Παρακολουθώντας μια εκπομπή στην τηλεόραση της ΕΡΤ για την Πρωτομαγιά μου δόθηκε η ευκαιρία να απολαύσω για μια ακόμη φορά την υπέροχη φωνή της, ενώ δεν παρέλειπε στη συνομιλία της με τους παρουσιαστές της εκπομπής να τονίζει την Αρκαδική καταγωγή της. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα γι’ αυτή τη δημοσιογραφική κουβέντα. Σε μια συνάντησή μας για έναν καφέ, αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε ενώ το μαγνητόφωνο έγραφε.


- Αγαπητή Νάντια, είμαι κι εγώ ένας από τους πολλούς που τους αρέσει η φωνή σου, με εντυπωσιάζει δε η γκάμα των τραγουδιών που μπορείς να ερμηνεύσεις.
Ν.Κ.: Πρώτα-πρώτα να σου πω πως χαίρομαι μ’ αυτή τη συνάντηση, γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσω με τους συμπατριώτες μου μέσα από την εφημερίδα, αφού οι «Αρκαδικοί Ορίζοντες» αγκαλιάζουν όλους τους Αρκάδες.
Απαντώντας στην ερώτησή σου, λέω πως η φωνή μου έχει ένα εύρος τέτοιο που μου δίνει τη δυνατότητα να τραγουδήσω σχεδόν όλα τα είδη τραγουδιού.
- Παρακολουθώντας μια εκπομπή σου στην τηλεόραση, είδα να μην χάνεις ευκαιρία να τονίζεις την Αρκαδική σου καταγωγή.
Ν.Κ.: Η Αρκαδία είναι ο τόπος καταγωγής μου, κι είμαι περήφανη γι’ αυτό. Η Αρκαδία είναι πανέμορφη, έχει μεγάλη ιστορία, γέννησε σπουδαίες ιστορικές προσωπικότητες, επιστήμονες, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, αθλητές, επιχειρηματίες, φωτεινά μυαλά. Είναι ένας τόπος με υπέροχες φυσικές ομορφιές
Τα τελευταία είκοσι χρόνια έχω γνωρίσει πολύ καλά την Αρκαδία μέσα από τις μουσικές εκδηλώσεις και τις συναυλίες που κάνω κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα και στην Αρκαδία βέβαια. Έχω γνωρίσει όλη την ομορφιά της Αρκαδίας, τα χρώματα και τα αρώματά της, είναι για μένα μια μεγάλη αγκαλιά η Αρκαδία.
- Η καλλιτεχνική σου πορεία, το ξεκίνημα.
Ν.Κ.: Έγινα τραγουδίστρια γιατί ήταν αυτό που ονειρευόμουν, αν και στο Γυμνάσιο σκεφτόμουν αλλιώς την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, έχοντας στόχο τη Νομική Σχολή. Στην πορεία όμως κατάλαβα πως μόνο μέσα από τη μουσική και το τραγούδι έβρισκα τον εαυτό μου. Ήταν πάθος, έρωτας, μαγικό ταξίδι, διέξοδος, ένιωθα ότι ζω καλύτερα, ό,τι έκανα, το έκανα τραγουδώντας, έκανα πολλές ανατροπές στην προσωπική μου ζωή για να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Τα πρώτα ερεθίσματα ήταν από το οικογενειακό περιβάλλον, αλλά και ο τόπος καταγωγής μου, τα Τρόπαια, ακόμη και το σχολείο όπου πρωτοστατούσα στις σχολικές εκδηλώσεις τραγουδώντας με το ακορντεόν μου, συνέβαλαν στις κατοπινές επιλογές μου. Όλα αυτά ήταν η αιτία στο να νιώσω ότι ο φυσικός μου χώρος είναι το τραγούδι, κι έτσι ξεκίνησε η υπέροχη περιπλάνησή μου, αρχικά χωρίς εμπειρία παρά μόνο ακολουθώντας το ένστικτό μου, που αντλούσα ψυχική ενέργεια και δύναμη. Οι γονείς μου αγαπούσαν πολύ τη μουσική, τραγουδούσαν υπέροχα από ελαφρά μέχρι παραδοσιακά αλλά και ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια. Θυμάμαι εκεί στα Τρόπαια πολύ όμορφα γλέντια με όλη αυτή την ποικιλία των τραγουδιών. Έτσι κι εγώ από πολύ μικρή ήξερα πάρα πολλά τραγούδια. Ίσως σ’ αυτό να οφείλεται και η μεγάλη γκάμα της φωνής μου όταν μπήκα στον επαγγελματικό χώρο του τραγουδιού.
Σου είπα παραπάνω, ότι ερεθίσματα είχα και από τα Τρόπαια. Τα Τρόπαια ήταν ένα κύτταρο, ένας πυρήνας πολυμορφικών ακουσμάτων και όχι μόνο..
Όταν λοιπόν ήμουν μαθήτρια, στα Τρόπαια υπήρχε παράρτημα του Ελληνικού Ωδείου με καθηγητή μουσικής τον Γιώργο Αγγελόπουλο, στην Τρίπολη ,πιστεύω ότι πρέπει να τον θυμούνται ακόμη. Με παρότρυνση του πατέρα μου, έντεκα χρονών, άρχισα να μαθαίνω ακορντεόν, ήταν κάτι που μου άρεσε πολύ. Αργότερα κατάλαβα πόσο ωφέλιμο είναι για έναν τραγουδιστή να ξέρει ένα όργανο. Κι αυτό το κατάλαβα όταν μπήκα στον επαγγελματικό χώρο του τραγουδιού. Ο τραγουδιστής τότε γνωρίζει καλύτερα τη φωνή του, διευρύνει τις γνώσεις του, σχετικά με το αντικείμενό του, μπορεί να προσεγγίσει καλύτερα το κάθε τραγούδι και να εξελίξει τα εκφραστικά και τεχνικά του μέσα.
Έτσι λοιπόν έχοντας όλες αυτές τις μνήμες, τα βιώματα, το μεράκι, την προαπαιτούμενη μελέτη και τα εφόδια, προσεγγίζω με πιο μεγάλη ευκολία το κάθε είδος ελληνικής μουσικής.
- Απ’ ότι ξέρω έχεις συνεργαστεί με μεγάλους δημιουργούς, αλλά και τραγουδιστές.
Ν.Κ.: Έχω βρεθεί στο πλάι αξιόλογων τραγουδιστών και πολύ σημαντικών δημιουργών που θεϊκό τους δώρο είναι το τραγούδι.
Να ξεκινήσω από τη γνωριμία μου και τη συνεργασία μου με δύο σπουδαίους δημιουργούς, τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Μανώλη Ρασούλη, που μου έδωσαν την ευκαιρία να μπω στη δισκογραφία συμμετέχοντας στον δίσκο «ΟΛΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ» μαζί με τον Νίκο Παπάζογλου, τον Δημήτρη Κοντογιάννη, τον Γιάννη Κούτρα και τον Πασχάλη Τερζή.
Βέβαια η συνεργασία μου με τον Χρήστο συνεχίστηκε και σε ζωντανές εμφανίσεις και συναυλίες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό που αποκόμισα ήταν να μάθω να ερμηνεύω καλύτερα και περισσότερο ποιοτικά το λαϊκό τραγούδι. Πολύ σημαντική εμπειρία θεωρώ τη μαθητεία μου κοντά στον Σταύρο Ξαρχάκο στην παράσταση «ΑΜΑΝ-ΑΜΗΝ» για το ρεμπέτικο τραγούδι, που είχε όλη τη μουσική και σκηνοθετική επιμέλεια. Ήταν μια υπέροχη θεατρικοποιημένη παράσταση που παρουσιάστηκε στην Αθήνα και σ’ όλη την Ελλάδα. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψω περισσότερο τα εκφραστικά και ερμηνευτικά μου στοιχεία και να βιώσω την παρουσία μου στη σκηνή με θεατρική υπόσταση, σχεδόν πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, αλλά πολύ ενδιαφέρουσα όμως και αγαπημένη.
Επίσης συμμετείχα σε παραστάσεις και συναυλίες που ήταν αφιερωμένες στον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Ήταν ευτυχία για μένα που μου δόθηκε η δυνατότητα να ερμηνεύσω τα τραγούδια του που έχουν μεγάλη εικονοπλαστική δύναμη και διαθέτουν μια συγκλονιστική αμεσότητα και επικαιρότητα. Αμέσως μετά ήρθε η γνωριμία μου με τον Μίκη Θεοδωράκη, μέσα από παραστάσεις που έγιναν για να τιμήσουμε το σπουδαίο μουσικό του έργο που σηματοδότησε και σφράγισε γενιές και γενιές και η αξία του είναι αξεπέραστη και διαχρονική. Έζησα αξέχαστες στιγμές κοντά του όχι μόνο για τη συγκίνηση που ένοιωθα ερμηνεύοντας τα «μεγάλα» τραγούδια του, αλλά γιατί αποκόμισα πολλά στοιχεία από τη γνώση του, το μεγαλείο του, τη γενναιοδωρία του, τη στάση που έχει απέναντι στο τραγούδι και στη ζωή γενικότερα, αλλά και την τάση του να μεταδίδει τόσο αποκαλυπτικά και ουσιαστικά όλα αυτά σε μένα και σε πολλούς άλλους ανθρώπους.
Θέλω όμως να σταθώ και στη γνωριμία μου με τον μεγάλο δάσκαλο της παράδοσης και δεξιοτέχνη στο σαντούρι Αριστείδη Μόσχο. Όταν το 1988 πήγα στη Σχολή Παραδοσιακής Μουσικής που είχε ιδρύσει μαγεύτηκα από τους ήχους, τις μελωδίες, τα χρώματα, τους καταπληκτικούς σολίστες μουσικούς και δασκάλους και από τον ίδιο βέβαια που διέθετε μια υπέροχη φωνή. Μου θύμιζε τους σπουδαίους μικρασιάτες τραγουδιστές που ερμήνευαν με συναίσθημα, φαντασία και σπάνια τεχνική τα Σμυρναίικα, Πολίτικα και δημοτικά τραγούδια μοναδικά. Τότε ήταν που άρχισα να μελετάω την παραδοσιακή μας μουσική, να με συνεπαίρνουν οι μεγάλες φωνές του Γιώργου Παπασιδέρη, της Γεωργίας Μηττάκη, του Αντώνη Νταλγκά (Διαμαντίδη), του Δημήτρη Αραπάκη, του Κώστα Ρούκουνα, της Ρόζας Εσκενάζυ, της Ρίτας Αμπατζή, του Στελλάκη Περπινιάδη και τόσων άλλων.
Με τον Αριστείδη Μόσχο κάναμε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ήμουν μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής του το 2001. Αλησμόνητος για μένα, αλλά και για τον πολιτισμό μας, δυστυχώς τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια περίπου η παραδοσιακή μας μουσική έχει υποβαθμιστεί σημαντικά. Είναι γνωστό «τοις πάσι» ότι είσαι αδερφή ενός άλλου μεγάλου καλλιτέχνη, του Μπάμπη Τσέρτου, υπάρχει σχέση καλλιτεχνική με τον αδελφό Μπάμπη;
Ν.Κ.: Με τον Μπάμπη είμαστε μαζί -με λίγα διαλλείματα- τα τελευταία είκοσι χρόνια περίπου. Έχουμε εμφανιστεί μαζί σε μουσικούς χώρους, συναυλίες, εκδηλώσεις, δισκογραφία, τηλεοπτικές εκπομπές, οπότε η καλλιτεχνικής μας επαφή είναι μεγάλη και εποικοδομητική. Νομίζω ότι ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Έχουμε την ίδια άποψη για τη μουσική και το τραγούδι. Να αποκαλύψω πως είμαι τυχερή που έχω κοντά μου τον αδερφό μου, τον εμπιστεύομαι απόλυτα και τον αγαπώ βαθειά.
- Σχέσεις με την Αρκαδία;
Ν.Κ.: Με την Αρκαδία έχω συνεχή επαφή, είμαι για πολλά χρόνια μέλος του Δ.Σ. της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Προσπαθώ να συμβάλλω στην ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας της Αρκαδίας, όπου κι αν βρίσκομαι, προσπαθώ να βοηθήσω να ενδυναμωθούν οι σχέσεις όλων μας με την Αρκαδία, και παράλληλα με τις δράσεις μέσα από την Παναρκαδική να δοθούν λύσεις στα προβλήματά της.
- Έχεις ένα γιο μουσικό και τραγουδιστή, τον Νίκο, τον είδα στην εκπομπή μαζί σου, τον άκουσα δε να τραγουδάει ένα δύσκολο τραγούδι από τον «Επιτάφιο» των Ρίτσου-Θεοδωράκη, τραγούδι που το έχει αποδώσει ο μεγάλος Μπιθικώτσης (μέτρο σύγκρισης) αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι με εντυπωσίασε η ερμηνεία του γιου σου.
Ν.Κ.: Ο Νίκος ζούσε σ’ ένα περιβάλλον που σε καθημερινή βάση η μουσική και το τραγούδι ήταν στο επίκεντρο. Σίγουρα επηρεάστηκε καθοριστικά από τη δική μου ενασχόληση, κι ενώ ξεκίνησε να γίνει αθλητικογράφος, τον κέρδισε τελικά η μουσική. Είναι δύσκολο για μένα ν’ αναλύσω το ταλέντο του, πιστεύω όμως πως είναι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης-ερμηνευτής και συνθέτης.Από τον ερχόμενο Οκτώβρη θα κυκλοφορήσει ολοκληρωμένη συνθετική δουλειά του σε στίχους Κώστα Καρτελιά που θα συμμετέχω εγώ, ο Μπάμπης αλλά και ο ίδιος.
- Ξέρω πως για την Αρκαδία έχεις κάνει πολλά, κυρίως σε συλλογικές δράσεις, αλλά θεωρώ μεγάλη προσφορά για την Αρκαδία τον δίσκο σου «ΤΑ ΑΡΚΑΔΙΚΑ».
Ν.Κ.: Δεν ξέρω αν έχω κάνει πολλά για την Αρκαδία, πάντως προσπαθώ να στηρίζω συλλογικές δράσεις, αλλά και ο δίσκος «ΤΑ ΑΡΚΑΔΙΚΑ» θεωρώ πως είναι μια προσφορά για τον τόπο μου. Πρόκειται για έναν δίσκο με τραγούδια της Αρκαδίας, απ’ αυτά που άκουγα μικρή στα Τρόπαια, κι ένοιωσα την επιθυμία να τα τραγουδήσω και να καταθέσω την ψυχή μου και τα βιώματά μου.. Είναι στη σκέψη μου και στην πρόθεσή μου να ετοιμάσω κι άλλα τραγούδια της Αρκαδίας μας. Θεωρώ ότι η Αρκαδική δημιουργία έχει μια ιδιαίτερη θέση στο μουσικό πάνθεο της πατρίδας μας.
- Σχέδια για το μέλλον;
Ν.Κ.: Ετοιμάζομαι για τις καλοκαιρινές συναυλίες, αφιερώματα σε κορυφαίους δημιουργούς και τραγουδιστές που έχουν σφραγίσει με το έργο τους την Ελληνική μουσική, και παράλληλα θα συμμετέχω με τους συνεργάτες μου στις εκδηλώσεις Πολιτιστικών Συλλόγων.
Να σου πω επίσης πως συμμετέχω στο δίσκο με τίτλο «Μ’ ΕΝΑ ΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΟΥ» σε μουσική Απόλλωνα Κουσκουμβεκάκη και στίχους Μαρίας Σπυράτου μαζί με τον Μπάμπη Τσέρτο και την Κατερίνα Τσαντήλα. Πρόκειται για ένα δίσκο ιδιαίτερης έμπνευσης και ευαισθησίας.
Επίσης θα ολοκληρώνονται σιγά-σιγά και άλλες συνεργασίες και συμμετοχές στη δισκογραφία, καθώς και ζωντανές εμφανίσεις στην Ελλάδα αλλά και σε χώρες που υπάρχει Ελληνισμός.
- Κλείνοντας θέλω να σ’ ευχαριστήσω γι’ αυτήν την κουβέντα, το χρόνο που μου διέθεσες και την αγάπη σου για την Αρκαδία.
Ν.Κ.: Κι εγώ σ’ ευχαριστώ πολύ που μούδωσες την ευκαιρία μέσα από τους «Αρκαδικούς Ορίζοντες» να επικοινωνήσω με τους συμπατριώτες μου Αρκάδες.

 

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΑΡΚΑΔΙΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Αφήστε τα σχόλια σας

Δημοσίευσε ένα σχόλιο σαν επισκέπτης

0
  • Δεν βρέθηκαν σχόλια
Κατηγορία: