tatoyl evi«Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις...

γιατί δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους. Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις ακέραιη την ευθύνη.

Περισσότερα...

assets LARGE t 420 528962 type13145Του Νίκου Δελφάκη

Πάνε 70 ακριβώς χρόνια από τη συνταρακτική ιστορία που εκτυλίχτηκε στις 12-13 Απριλίου 1947, μεσούντος του τραγικού εμφυλίου πολέμου. ΄Ηταν και τότε, όπως τώρα, Μεγάλη Εβδομάδα.
Το συγκλονιστικό περιστατικό συνέβη στα ΄Αγραφα και καταγράφηκε ως «τραγωδία της Νιάλας» ή «συμφιλίωση της Νιάλας». Στα Βραγιανά Ευρυτανίας πολλές και καλά εξοπλισμένες κυβερνητικές δυνάμεις περιέζωσαν τις θέσεις ενός τάγματος των ανταρτών, που εκτός από τους μάχιμους ήσαν σε αυτό και τραυματίες καθώς και οικογένειες ανταρτών. Δεν υπήρχε καμιά διέξοδος εκτός, ίσως, από τον αυχένα της Νιάλας, σε υψόμετρο πάνω από 2.000 μέτρα, αν ο κυβερνητικός στρατός δεν είχε φτάσει ακόμα εκεί. Οι τρεις αντάρτικοι λόχοι του τάγματος ξεκίνησαν την τραγική πορεία. Ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, άρρωστοι και τραυματίες. Περνώντας η ώρα ξέσπασε μια τρομερή χιονοθύελλα, αβάσταχτο κρύο, ένας αέρας που ξερίζωνε τα πάντα στο πέρασμά του. Τα μονοπάτια καλύφτηκαν από το χιόνι και η φάλαγγα άλλοτε έχανε και άλλοτε έβρισκε τον προσανατολισμό της. Αντάρτες και άμαχοι άρχισαν να πεθαίνουν από το κρύο, ενώ όποιος παραπάταγε έπεφτε στο γκρεμό.
Οι δύο λόχοι, με σημαντικές απώλειες, πέρασαν. Ο τρίτος λόχος, που θέλησε να περάσει από άλλο σημείο τον αυχένα, μέσα στην χιονοθύελλα που εμπόδιζε την ορατότητα πάνω από ελάχιστα μέτρα, βρέθηκε αναπάντεχα πάνω σε κατάλυμα του κυβερνητικού στρατού. Αξιωματικοί και οπλίτες του κυβερνητικού στρατού, που είχαν κι αυτοί τους δικούς τους νεκρούς από το κρύο, είχαν αφήσει τις σκοπιές τους και είχαν χωθεί στα αντίσκηνα, να περάσει η φοβερή νύχτα. Τσακισμένοι από το κρύο οι άνδρες και οι γυναίκες του αντάρτικου λόχου χώθηκαν μέσα στις σκηνές του στρατού. Καμιά πλευρά δεν σήκωσε όπλο εναντίον της άλλης. Πλάτη με πλάτη, ανταλλάσσοντας λίγες κουβέντες, αντάρτες και στρατιώτες, περίμεναν να περάσει η άγρια νύχτα, κάνοντας μια άτυπη ανακωχή. Ξημερώνοντας, όσοι από τον λόχο των ανταρτών μπορούσαν να περπατήσουν σηκώθηκαν και έφυγαν. Πολλοί, εντελώς ανήμποροι, έμειναν εκεί και τις επόμενες ώρες συνελήφθησαν.
Η φύση, για άλλη μια φορά, έδωσε το μήνυμα για το τι έπρεπε να γίνει, ώστε να τελειώσει, με πολιτικά μέσα, η τραγική περιπέτεια που είχε αρχίσει στη χώρα. Ανεπαρκείς – τυφλοί πολιτικοί ηγέτες δεν το κατανόησαν και έπρεπε να περάσουν άλλα δυόμιση χρόνια που συσσώρευσαν, εκτός των άλλων, τεράστιο ανθρώπινο πόνο.

psistaris.jpg 1Του Νίκου Δελφάκη

Αυτό που θα προσπαθήσω να περιγράψω παρακάτω φαίνεται χαρακτηριστικά, επακριβώς και με πολύ λιγότερα λόγια, σε γεγονός που μου είχε διηγηθεί ο συγχωρεμένος πια συνάδελφός μου Γιώργος Διαμαντόπουλος:
<<Σε κάποιο Πάσχα της 10ετίας του 50, τα αυτοκίνητα ήταν και λιγοστά στους δρόμους της πόλης, ο γέρο Μπ...κος είχε, όχι στην αυλή του, αλλά στο δρόμο έξω από το σπίτι του φτιάξει, με τσιμεντόλιθους, την δική του ψησταριά. Καμαρώνοντας γύριζε το αρνί του, το κοκορέτσι του, έπινε το κρασί του, κέρναγε όλους τους περαστικούς, γεμάτος ικανοποίηση και υπερηφάνεια γι αυτό που έκανε. Φώναζε την κυρά του να του φέρνει κάθε τόσο, άλλοτε το λεμόνι, άλλοτε το αλατοπίπερο, πιάτα, ποτήρια κλπ. Κάποια στιγμή φάνηκε στο δρόμο ένα ζευγάρι, που δεν τους γνώριζε, δεν φαίνονταν να είναι από την Τρίπολη. Τους σταμάτησε να τους κεράσει.
- Ποιοί είστε εσείς ρε παιδιά, τους ρώτησε.

Περισσότερα...

simaiaΓράφει ο Αιδεσιµολ. Δηµήτριος  Λυµπερόπουλος  Εφηµέιος  Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Τριπόλεως

Όντως είναι µιά όµορφη εποχή ο χειµώνας. Με τα δένδρα αειθαλή και φυλλοβόλα, είναι ό,τι πιό όµορφο τοπίον. Σκούρα πράσινα µε πυκνά φυλλώµατα, πλάι σε στεγνά από φύλλα και χυµούς κλαδιά. Άλλοτε στολισµένα µε στρώµα χιονιού. Παγωνιά. Το ξεροβόρι να ξυρίζει όπως λένε το πρόσωπον. Έτσι, ετοιµάζονται οι πλανώδιοι καστανάδες, να αρχίσουν την δουλειά τους να ψήνουν κάστανα. Παίρνουν τα σύνεργά τους, έναν µικρόν πάγκον, την µεγάλην φουφού, την τσιµπίδα, το σακκί µε τα κάστανα, και φθάνουν στις πλατείες και στις γωνίες των δρόµων των πόλεων. Εκεί στήνουν το πρόχειρο µαγαζάκι τους. Ανάβουν τα κάρβουνα, πέφτει η θράκα και αρχίζουν να ψένουν. Οι διαβάτες περνούν και παίρνουν τα ζεστά κάστανα. Θυµάµαι την δεκαετίαν του 1950, κάθε Σάββατον πρωί στην λαικήν αγοράν στην πλατεία Βαλτετσίου Τριπόλεως, σε µιά πρόχειρη παράγκα µε τσίγκους, κάτω στο χώµα, άναβε ο µπάρµπα Κώστας ο καστανάς τη φωτιά µε ξύλα, έβαζε την σιδεροστιά, επάνω ένα µικρό καζάνι µε νερό και έβραζε τα κάστανα.

Περισσότερα...

Xartis 1Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Μουσείο έκρινε με δύο μέτρα και δύο σταθμά .
Τον Μάρτιο του 2009 όταν κατασκευαζόταν ο νέος αυτοκινητόδρομος Τρίπολης – Καλαμάτας πληροφορήθηκα από εργαζόμενους και από ντόπιους κατοίκους ότι κατά τη διάρκεια των εκσκαφών ήρθαν στην επιφάνεια ευρήματα αρχαιολογικής σημασίας τα οποία στη συνέχεια σκεπάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες για να προχωρήσει γρήγορα η κατασκευή του δρόμου. Έκανα επιτόπιο έλεγχο για να διαπιστώσω εάν ευσταθούν αυτά τα οποία μου είχαν μεταφέρει Η έκπληξή μου τεράστια όταν διαπίστωσα ιδίοις όμμασι ,κολώνες και λαξευμένα μάρμαρα σπασμένα από τα μηχανήματα και πεταμένα στα μπάζα δίπλα από τη χάραξη του αυτοκινητόδρομου. Σημειώνεται δε ότι όλη η περιοχή Αθηναίου ,Πάπαρι ,Μαρμαριάς και Ασέας είναι χαρακτηρισμένη ως αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Περισσότερα...